Skip to content

Ik leef nog

10/02/2011

Waarschuwing: Inhoudloze post. Een verhaal dat totaal niet samenhangend is.

Na een week ziek te zijn geweest kan ik zeggen dat ik weer beter ben. Ik voel me weer helemaal top. Helaas ben ik heel erg verkouden en hoest ik de hele dag door, maar daar wen ik wel aan. Ik moest ook weer wennen aan het leren. Als je een week niets doet aan school is het toch wel raar als je opeens heel hard moet leren. Gelukkig is het voor mij tot nu toe maar twee daagjes leren. Ik heb in totaal vier toetsen gemist, die ik op een ander moment moet inhalen. Ik maak er nog drie. En dan is het morgen al weekend.

Veder is deze post best inhoudloos. Ik heb niets mee gemaakt in mijn leven. Ik ben een week ziek geweest, dan krijg je een saai leven. Ook mijn sociale leven was aardig dood. Ik heb in die week dat ik ziek was geen een vriendin gezien. Wel heel veel ge-sms’t, en af en toe op MSN, maar meer ook niet. Ik was dus vandaag ook heel blij dat ik mijn vrienden weer kon zien. En nu ga ik weer naar school. Ik moet even een M&O proefwerk maken. Lukt me wel. Dit was trouwens een mijn eerste echte inhoudloze post.

Advertenties

Dit stond absoluut niet in de planning

05/02/2011

Volgende week toetsweek. Deze week wilde ik heel hard leren. Helaas gooide mijn lichaam roet in het eten: Ik werd ziek. Ik werd ook niet zo’n klein beetje ziek, nee zeg maar gerust best wel erg. Op woensdagmiddag begon het. Ik kwam ziek terug van school met ontzettende rugpijn. Ik bleek ook koorts te hebben. Ik ben toen heel snel mijn bed in gegaan en gaan slapen, in de hoop dat de koorts snel zou zakken.

Helaas had de griep die ik had andere plannen. De koorts werd alleen maar hoger. ’s Avonds had ik iets meer dan 39 graden koorts, en mijn rugpijn was alleen maar erger geworden. Slapen was ook vreselijk, en ’s ochtends was de koorts niet weg. De koorts was zelfs nog heel hoog. Weer een hele dag in mijn bed gelegen. Heel veel geslapen, en ook heel veel water gedronken. ’s Avonds had ik mijn toppunt van de koorts: 40 graden. Weer ging ik naar bed met twee paracetamol en dit keer sliep ik veel en veel beter.

Vrijdag was de koorts al gezakt. Ik kon af en toe even uit bed, maar uiteindelijk bleef ik toch liever in mijn bed dan op de bank. Deze dag had ik helemaal niet gegeten, alleen maar water gedronken. Rond 7 uur gingen we soep eten. Met moeite en rugpijn kwam ik mijn bed uit. Toen ik aan tafel zat voelde ik me totaal niet lekker en ging ik naar de wc. Toen gebeurde het: Mijn oren begonnen te suizen, ik kreeg een heel raar gevoel ik mijn handen. Enkele seconden later stond ik bij de deur zonder enkel zicht. En weer enkele seconden later lag ik op de grond. Ik was flauwgevallen.

Daarna heb ik nog wat gegeten en gedronken en om half 8 dook ik mijn bed in. Vervolgens werd ik om half 9 wakker zonder koorts! De koorts is nu gelukkig weg, maar de rugpijn nog niet. Ook ben ik nog hartstikke verkouden en mijn conditie is nog heel laag. Ik ga dus straks nog maar even naar bed, en goed uitzieken.

What tech can’t you live without?

02/02/2011

What tech can’t you live without?

Ik kan niet leven zonder mijn mobiel. Dat is toch wel een belangrijk ding in mijn leven. Even een vriend of vriendin sms’en, of oude foto’s kijken. Ik kan er op terug vallen als ik mij verveel met een werktijd. Het is gewoon heerlijk om een mobiel te hebben. Ik ga er weliswaar niet goed mee om. Zo is die laatst van de trap gevallen, maar hij doet het nog, en daar gaat het om.

Naast mijn mobiel zou ik absoluut niet kunnen leven zonder laptop/computer. Misschien een klein beetje overdreven, maar ik zou het wel vervelend vinden als mijn laptop ineens BOOM kapot gaat. Waarom kan ik niet leven zonder mijn laptop? Nou, waar moet ik anders al mijn samenvattingen en verslagen voor school maken? Met de hand zou kunnen, maar dan is die na een week al lam. En hoe moet ik mijn eigen blog onderhouden als er geen laptop of computer in huis is, of op school? Dat zou ik wel vervelend vinden. Als ik geen laptop had zou ik misschien met heel wat mensen niet meer in contact zijn. MSN, hyves, twitter, facebook enzovoort is super handig om even wat te vragen over school. Of om gezellig even bij te praten. Of om hele droge gesprekken te hebben die je in ‘Real life’ waarschijnlijk niet hebt.

Maar als stel mijn mobiel en laptop worden voor een week weggehaald, zou ik dat denk ik wel overleven. Niet dat, dat gebeurd, want zo lang ik ze beide nog heb maak ik er vol gebruik van. Maar ik zou dus wel zonder laptop en mobiel kunnen leven als het echt, echt, echt moet.

‘Something better turn this tide around’

01/02/2011


Alain Clark – Wonderful Day

Dit wil ik gewoon heel graag.

31/01/2011

Ik wil weten wanneer iets stinkt, of juist lekker ruikt. Ik wil zelf ervaren hoe vers gemaaid gras ruikt. Stinkt het, of is het juist een van de lekkerste geurtjes in de wereld? Ik wil weten waar dat ene lekkere luchtje naar ruikt. Ik wil weten hoe ik ruik, of ik stink of niet. Ik wil de Rituals binnen kunnen lopen zonder dat een iemand mijn neus is. Hoe ruikt de Axe van mijn broertje? Hoe ruikt het in huis als iemand aan het koken is? En hoe ruikt een cake die net uit de oven komt? De enige geur die ik kan ruiken is de geur van nagellakremover (met een watje dicht bij mijn neus)

Allemaal vragen die waarschijnlijk voor mij altijd onbeantwoord blijven. Ik kan niet ruiken. Ongeveer anderhalf jaar geleden kwam ik erachter dat ik niet kan ruiken. Ik weet niet precies meer hoe ik er achter kwam, en of ik het al langer had. Ik ben ervoor naar de doktor geweest, die mij doorverwees naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik een test met allemaal geurtjes. Niets rook ik. Toen moest ik een afspraak maken voor een MRI. Helaas was de uitslag van de MRI een flop. Er was niet echt iets te vinden waardoor ik niet kan ruiken. Een beetje teleurgesteld was ik wel toen ik dat hoorde. Misschien nog meer teleurgesteld dat ik waarschijnlijk nooit kan ruiken.

Ik heb het wel geaccepteerd, dat ik niet kan ruiken. Ik moet wel. Wat schiet ik ermee op als ik het niet accepteer en er telkens verdrietig/boos om wordt? Ik zie ook wel de voordelen van niet kunnen ruiken. Als iemand heel erg stinkt ruik ik het niet. Als een wc heel erg stinkt, kan ik rustig sanitair ontspannen zonder dat er vieze geurtjes mijn neus binnen dringen. En zo kan ik nog wel even door gaan.

Sommige mensen in mijn omgeving kunnen het helemaal niet voorstellen dat ik niet kan ruiken. ‘Hoe komt dat dan?’ ‘Proef je dan minder?’ of ‘Hoe koop je dan een deodorant’ zijn vragen die ik regelmatig moet beantwoorden. Mijn antwoord op die laatste vraag is: ‘Dan kijk ik gewoon hoe de deodorant er uit ziet. Als die er goed en leuk uitziet ruikt die vast ook heel lekker.’

Over winnen met hockey en Middelnederlands.

29/01/2011

Vandaag werd ik voor de wekker wakker. Iets wat iedereen waarschijnlijk wel haat, zeker weten op zaterdag. Met tegen zin stap ik dan ook mijn bed uit. Ik maak een ontbijtje voor mijzelf en neem een warme douche. Als ik de site van de hockeyclub opzoek, schrik ik toch echt wel. De wedstrijd van vandaag gaat gewoon door. Terwijl de velden hartstikke bevroren zijn, en het niet normaal koud is. Als ik mijn hockeyspullen bij elkaar ga zoeken pak ik dan ook van alles wat. Een panty, joggingbroek, topjes, vesten. Alles is van de partij, aangezien in keepster ben. Ons team wint de laatste tijd alleen maar (lees: niet gelogen). Dat betekend dat ik –als keepster- 70 minuten lang stil sta.

Na een hele aankleedsessie zit ik in de auto met mijn moeder. We halen beste vriendinnetje op en rijden richting de hockeyclub Fletiomare. Met het team lopen we naar de kleedkamer, waar de hele verkleedpartij plaats vindt. Tok aan, broek aan, bodyprotector enzovoort. Na tien minuten zit ik in mijn strijdtenue, klaar om het veld te betreden. Samen met het team lopen we het veld op, lopen warm en dan begint de wedstrijd. Ik wacht, en ik wacht langer. Ik loop wat naar voren omdat ik mij verveel. Dan komt eindelijk de bal mijn kant opgerold die eigenlijk niets voorstelt, want er was geen tegenstander. Uiteindelijk heb ik wat mooie acties gemaakt samen met mijn teamgenootjes. Als de wedstrijd voorbij is juicht iedereen van het team, en omhelst elkaar. Na een moeilijke, weliswaar sportieve wedstrijd, hebben wij met 4-0 gewonnen!

Als ik thuis kom ben ik helemaal duf. Ik neem snel een douche, doe mijn normale kleding aan en ga achter mijn bureau zitten. Mijn literatuurgeschiedenis boekje ligt naar mij te grijzen. Ik moet nog huiswerk maken voor Nederlands, over het “prachtige” Middelnederlands. Middelnederlands is alles behalve prachtig, mooi of leuk. Het is saai, en absoluut niet iets wat mij interesseert. Met tegenzin pak ik mijn boekje, open de site literatuurgeschiedenis.nl en begin de opdrachten te maken. Na ruim een half uur ploeteren en saaie teksten lezen sla ik voldaan mijn boekje dicht, en zet een lekker kop thee voor mij en mijn moeder.

Guitar Hero. Ik wist geen passende/orginele titel.

28/01/2011

Vandaag heb ik voor het eerst kennis gemaakt met het spel Guitar Hero. Thuis hebben wij geen Wii (wat ik overigens wel zou willen), maar mijn best vriendinnetje wel Wii. Toen ik haar afgelopen maandag ophaalde voor hockey vertelde zij in geuren en kleuren over het spel Guitar Hero dat zij net nieuw had. Ik weet wel wat het spel is, maar ik had het werkelijk nog nooit gespeeld. Tot vandaag. Vandaag, om half vier precies ging ik samen met beste vriendinnetje Guitar Hero’en.

En ik kan je vertellen: Het is echt een geweldig spel. De vijf knopjes met kleuren –ik doe het overigens met drie, want ik ben een beginner- en dan nog een soort balk die je steeds moet indrukken omdat hij het anders niet doet. Ik kan je vertellen: Dat is aardig lastig als je een beginner bent en niet zo goed bent in het plaatsen van de kleuren. Zo drukte ik per ongeluk een keer (zeg maar gerust bijna altijd) groen in, in plaats van rood of geel. Of ik vergat de grote balk waardoor er geen enkele noot werd afgespeeld. Ik faalde eigenlijk wel hard in dit spel.

Maar ondanks dat ik heel slecht ben in Guitar Hero is het echt een geweldig en gezellig spel. Mijn beste vriendinnetje en een vriend van haar zijn ontzettend goed in dit spel. Die halen bijna altijd 100%, ook vandaag. Als ik dan ging spelen moesten we alle drie heel hard lachen om de fouten die ik maakten. Het was gewoon mega komisch. Ik hoop dat ik ooit op een dag een Wii heb, met Guitar Hero. Tot die tijd doe ik het met Mario Kart voor de Gamecube. Wat ook een heel leuk spel is.