http://harmkewrites.nl

Zonder doorverwijzing of wat dan ook.
GO GO GO!

Maandag tot er met vrijdag was ik weg. Precies een weekend, en wat uur had ik om bij te slapen van deze topweek. Want maandag werden alle werkweek leerlingen gewoon weer fris en fruitig op school verwacht. Dat was wel even slikken, wakker worden van de wekker en niet van vijf andere meiden die wakker worden. Weer ’s ochtends helemaal alleen dingen doen, zonder dat je kamergenootjes ook hun dingen aan het doen waren.

Eenmaal op school was het gewoon verschrikkelijk. Ik moest weer helemaal in het gareel komen van: Opletten, aantekeningen maken en eventueel huiswerk maken. Tot overmaat van ramp moest ik eigenlijk al dat weekend beginnen met Engelse woordjes. Maar omdat ik een held ben in uitstellen begon ik maandag met mijn woordjes. Ik moest een stuk of 350 woordjes leren voor woensdag. Maar naast school begon ook het sporten weer. En wel met de zwaarste training van heel de week: Keeperstraining.

En hoe moe ik ook was van school en werkweek, ik eigenlijk wilde slapen, ging ik toch naar keeperstraining. Ik merk wel dat mijn conditie flink omhoog moet. Want na het einde van elke oefening was ik helemaal uitgeput. En tot overmaat van ramp gingen we duiken, waardoor ik nu een brandwond/schaafwond die ontzettend veel pijn doet.

Ach ja, terug in het normale leven zullen we maar zeggen. Overigens heb ik wel een zeven voor mijn Engelse woordjes toets. En het is bijna weekend, dat is ook heel fijn! (en ik beloof –voor de vierde keer al- dat ik weer regelmatig ga bloggen!)

En dat brengt de nodige ophef met zich mee. Al dagen -nee weken- komen er mensen om je intro’s schooieren. Slim is om te antwoorden: ‘Nee, ik heb geen intro’s want…’ Want als je dat niet doet sta je voor de deur, en wacht jij op je intro’s die je eigenlijk helemaal niet kent. En wat doe je dan? Wachten voor het hek, waardoor clubleden en andere feestgangers minuten lang voor het hek moeten staan. Na veel gepraat wordt de persoon in kwestie toch binnen gelaten en zijn wij enkele minuten later ook binnen.

Eenmaal binnen gaat je helemaal los. Tenminste, dat verwacht je. Helaas is de werkelijkheid toch anders. Het feest is namelijk nog niet op gang gekomen. Even naar buiten, even naar binnen. Toch maar weer even naar buiten, en dan uiteindelijk weer naar binnen omdat het buiten aardig koud is. En dan is het heel gezellig binnen en vliegt de tijd voorbij. Het is zelfs zo leuk dat ik totaal vergeet om een drankje te kopen. Kortom: Ik was 100% nuchter op het hockeyfeest!

Maar ik loop niet alleen achter bij Wiskunde. Maatschappijwetenschappen en Geschiedenis staan ook hoog op het lijstje om wat voor te doen. Nu moet je niet denken: ‘Wow, Harmke loopt hele hoofdstukken achter.’ Nee, ik loop hooguit een week achter qua maakwerk bij sommige vakken. Maar ik beloof dat ik dit weekend alles ga maken, en dat ik ook ga beginnen aan de verslagen die ik eind volgende week wil inleveren (Lees: Wil. Niet moet).

Maar ondanks die berg huiswerk doe ik nog zat leuke dingen. En ga ik ook nog heel veel leuke dingen doen. Zo staat zaterdag mijn tweede hockeyfeest op de planning. Wel met het meest aparte thema wat ik ooit gehoord heb: Los in het sprookjesbos. Geen idee wat ik er mee moet. Ik denk dat het een ‘last-minute outfit’ wordt. Verder blijven er na het hockeyfeest (waarschijnlijk) twee vriendinnetjes slapen. En wordt maandag een typische huiswerkdag. En wat ga ik vanaf maandag doen? Voorbereiden voor Wenen. Een lijstje maken wat ik moet meenemen, wat ik absoluut niet moet vergeten. Een beetje research doen naar dé winkelstraten van Wenen. Maar dat is allemaal maandag. Nu ga ik leren voor een toets van morgen, en daarna ‘Wie is de mol?’ kijken. Ik denk dat Patrick de mol is.

Mijn wintersportweek was echt super! Het was beter dan ik had verwacht. Op zaterdag middag komen wij aan bij het hotel. Strak blauwe lucht, er ligt nog sneeuw in het dal en het meer is nog steeds helemaal bevroren. Kortom: een plaatje. Helaas verdwijnt dit plaatje op de zondag. Een en al mist. Ook het gebied waar we skiën en snowboarden was het helemaal mistig. Zo erg dat je de piste niet meer kan zien en ik dus ook niet weet waar ik snowboard.

De dagen erop is er ook mist. Op dinsdag beginnen wij er dan toch echt van te balen dat het nog steeds zo mistig is. Maar elke Oostenrijker die je tegen komt is positief en zegt: ‘Morgen is het weer beter.’ Ik geloof er niets van! Maar als ik woensdagochtend de gordijnen open doe, sla ik zowat achter over. Het zonnetje schijnt en de lucht is strak blauw! Ook het skigebied was werkelijk waar prachtig! Woensdag tot vrijdag heb ik heerlijk gesnowboard. Ben ik bruin en rood geworden, en staat er een zonnebril op mijn gezicht.

Zaterdagavond kwam ik terug van een geweldig weekje wintersport, uitgerust en wel. Maar die rust is allang weer verdwenen door school. Ik moet allerlei verslagen inleveren deze periode, toetsen inhalen en meer dan 400 woordjes leren voor Engels. Maar 21 maart mag ik weer op vakantie. Naar Wenen!

En nu zit ik hier, op mijn bureaustoel (lees: in de deuropening, daar is nu eenmaal de beste internetverbinding) een post te schrijven. Eigenlijk zou ik een lijstje moeten maken wat ik mee ga nemen op wintersport. Of mijn drama tekst nog even doornemen, omdat ik morgen moet spelen voor een cijfer. Maar bloggen is nu eenmaal leuker dan lijstjes maken en teksten leren. Toch moet ik er zo wel aan beginnen. Dat lijstje kan ik misschien nog wel even achter wegen laten, dat doe ik morgen wel terwijl ik aan het inpakken ben. Maar die drama tekst moet echt nog even doorgenomen, worden. Ik zie het al helemaal voor mij dat ik morgen daar sta, en dat ik mijn tekst niet meer weet. Gelukkig bestaat de tekst niet uit hele lange zinnen, of moeilijke woorden.

En dan van het weekend zo ver. Ik ga weer naar Oostenrijk! Ik mag weer genieten van het heerlijke zonnetje in de bergen, en ik mag weer sneeuwhappen. Ik ga waarschijnlijk weer heel veel vallen, en dus ook weer heel veel opstaan. Maar ik ga vooral genieten. Genieten van een heerlijk weekje wintersport waarin ik ga snowboarden! Misschien laat ik daar nog wat van mij horen, als ik ’s avonds niet te moe ben van het snowboarden.

Veder is deze post best inhoudloos. Ik heb niets mee gemaakt in mijn leven. Ik ben een week ziek geweest, dan krijg je een saai leven. Ook mijn sociale leven was aardig dood. Ik heb in die week dat ik ziek was geen een vriendin gezien. Wel heel veel ge-sms’t, en af en toe op MSN, maar meer ook niet. Ik was dus vandaag ook heel blij dat ik mijn vrienden weer kon zien. En nu ga ik weer naar school. Ik moet even een M&O proefwerk maken. Lukt me wel. Dit was trouwens een mijn eerste echte inhoudloze post.

Helaas had de griep die ik had andere plannen. De koorts werd alleen maar hoger. ’s Avonds had ik iets meer dan 39 graden koorts, en mijn rugpijn was alleen maar erger geworden. Slapen was ook vreselijk, en ’s ochtends was de koorts niet weg. De koorts was zelfs nog heel hoog. Weer een hele dag in mijn bed gelegen. Heel veel geslapen, en ook heel veel water gedronken. ’s Avonds had ik mijn toppunt van de koorts: 40 graden. Weer ging ik naar bed met twee paracetamol en dit keer sliep ik veel en veel beter.

Vrijdag was de koorts al gezakt. Ik kon af en toe even uit bed, maar uiteindelijk bleef ik toch liever in mijn bed dan op de bank. Deze dag had ik helemaal niet gegeten, alleen maar water gedronken. Rond 7 uur gingen we soep eten. Met moeite en rugpijn kwam ik mijn bed uit. Toen ik aan tafel zat voelde ik me totaal niet lekker en ging ik naar de wc. Toen gebeurde het: Mijn oren begonnen te suizen, ik kreeg een heel raar gevoel ik mijn handen. Enkele seconden later stond ik bij de deur zonder enkel zicht. En weer enkele seconden later lag ik op de grond. Ik was flauwgevallen.

Daarna heb ik nog wat gegeten en gedronken en om half 8 dook ik mijn bed in. Vervolgens werd ik om half 9 wakker zonder koorts! De koorts is nu gelukkig weg, maar de rugpijn nog niet. Ook ben ik nog hartstikke verkouden en mijn conditie is nog heel laag. Ik ga dus straks nog maar even naar bed, en goed uitzieken.

Ik kan niet leven zonder mijn mobiel. Dat is toch wel een belangrijk ding in mijn leven. Even een vriend of vriendin sms’en, of oude foto’s kijken. Ik kan er op terug vallen als ik mij verveel met een werktijd. Het is gewoon heerlijk om een mobiel te hebben. Ik ga er weliswaar niet goed mee om. Zo is die laatst van de trap gevallen, maar hij doet het nog, en daar gaat het om.

Naast mijn mobiel zou ik absoluut niet kunnen leven zonder laptop/computer. Misschien een klein beetje overdreven, maar ik zou het wel vervelend vinden als mijn laptop ineens BOOM kapot gaat. Waarom kan ik niet leven zonder mijn laptop? Nou, waar moet ik anders al mijn samenvattingen en verslagen voor school maken? Met de hand zou kunnen, maar dan is die na een week al lam. En hoe moet ik mijn eigen blog onderhouden als er geen laptop of computer in huis is, of op school? Dat zou ik wel vervelend vinden. Als ik geen laptop had zou ik misschien met heel wat mensen niet meer in contact zijn. MSN, hyves, twitter, facebook enzovoort is super handig om even wat te vragen over school. Of om gezellig even bij te praten. Of om hele droge gesprekken te hebben die je in ‘Real life’ waarschijnlijk niet hebt.

Maar als stel mijn mobiel en laptop worden voor een week weggehaald, zou ik dat denk ik wel overleven. Niet dat, dat gebeurd, want zo lang ik ze beide nog heb maak ik er vol gebruik van. Maar ik zou dus wel zonder laptop en mobiel kunnen leven als het echt, echt, echt moet.